غزل شمارهٔ ۴۶۴

برداشت: اگر زیبایی تو به دل من افتاده، مانند عشق من همواره در کمال است، خوش باش، چرا که هیچ‌کدام از این دو هرگز کاهش نمی‌یابند.

برداشت: در خیال نمی‌گنجد که چیزی بهتر از این، در تصور عقل بیاید.

برداشت: اگر عمرم در این دنیا به خوشی سپری شود، تنها به خاطر این است که هرگز روزی بدون وصال تو نگذرانده‌ام.

برداشت: : زمانی که در کنار تو هستم، احساس می‌کنم که يک سال همچون يک لحظه زود ميگذرد، اما زمانی که دور از تو هستم، یک لحظه هم برایم به اندازه یک سال می‌گذرد.

برداشت: وقتی که به خواب فکر روی تو را می‌بینم، چشمانم در خواب چیزی جز آن خیال را نمی‌بینند.

برداشت: دل من را به حال خود رحم کن که به خاطر محبت چهره زیبا و نازنین تو، حالتی ناتوان و ضعیف پیدا کرده‌ام، مثل هلالی که باریک و نحیف است.

برداشت: اگر به وصال دوست علاقه‌مندی، به شکایت و ناله کردن نپرداز. باید بیشتر از این بر غیبت احتمالی او صبر کنی.