غزل شمارهٔ ۴۴۱

برداشت: اگر دل آن ماه مهربان می‌بود، حال و روز ما اینگونه نبود. اگر او به ما محبت می‌کرد، زندگی‌مان بهتر و متفاوت می‌شد.

برداشت: گفتم باد ملایم موهای محبوب چه ارزشی دارد؟ اما او در پاسخ گفت که هر رشته موی او هزار جان ارزش دارد.

برداشت: ای کاش خوش‌دل بودن ما صدای کم‌رنگی از خوشی‌های زندگی‌مان بود، خداوندا! اگر او با ما بود، نمی‌دانیم که تا چه اندازه می‌توانستیم در برابر روزگار سخت مقاومت کنیم.

برداشت: اگر در روزگار خود مقام و منزلت بلندی داشتی، باید بدانی که ریشه‌ی عزت و آبرویت در خاک این آستان است.

برداشت: کاش تو از پشت پرده بیرون می‌آمدی مثل قطره اشکی که بر روی چشم‌های ما جاری است.

برداشت: اگر در عشق راه را نبسته بودی، مثل نقطه‌ای که حافظ در گمراهی قرار دارد، در مرکز دایره‌ای از عشق می‌بودی.