غزل شمارهٔ ۴۳۹

برداشت: دیشب در خواب دیدم که ماهی (کنایه از معشوق زیبارو) طلوع کرد،که با درخشش چهره‌اش شبِ هجران پایان یافت.

برداشت: تعبیر خواب این بود که یار سفرکرده بازخواهد گشت،ای کاش هرچه زودتر از در خانه‌ام وارد می‌شدی

برداشت: یادش به‌خیر باد آن ساقی خوش‌اقبال منکه همیشه با جام و ساغر شراب وارد می‌شد.

برداشت: اگر در خواب دیار خود را می‌دیدی، خوشحال می‌شدی، چرا که یاد آن گفتگوها و لحظات مشترک، تو را به سوی ما می‌کشاند.

برداشت: اگر فیض الهی از ازل با زور و زر به‌دست می‌آمد،پس آب حیات (آب خضر) باید نصیب اسکندر می‌شد.

برداشت: یادآوری می‌کنم که روزهایی بود که از هر طرف به من خبر عشق و پیام محبوب می‌رسید.

برداشت: کی رقیبی پیدا کردی که اینقدر زمان ظلم را در اختیار داشته باشد؟ اگر کسی مظلوم باشد، تنها در شب می‌تواند به درگاه داور بیاید و فریاد کند.

برداشت: آنانی که در این راه خام‌اند، چه می‌دانند از شور و لذت عشق؟دلیر و دریا‌دلی را بِجوی که در دلیری بی‌همتا باشد.

برداشت: آن کسی که تو را با بی‌رحمی و سنگدلی هدایت کرد، ای کاش که پای او به سنگی برخورد می‌کرد.( و مکافات کارش را می‌دید)

برداشت: اگر کسی مانند حافظ به زیبایی و هنرمندی شعر بسراید، مورد توجه و پسند پادشاه هنرپرور قرار خواهد گرفت.