غزل شمارهٔ ۴۲۸

برداشت: چَغانه‌: نوعی ساز.

برداشت: عقل را غذای سفر و زادراه از باده دادم و او را از شهر هستی بیرون فرستادم.

برداشت: دلبر زیبایی به من نگاهی کرد که در آن نگاه، من از فریب و نیرنگ‌های دنیا در امان شدم.

برداشت: از ساقی با کمان ابروی خوش‌نما شنیدم که ای تیر ملامت، به ما هدف بزن.

برداشت: اگر در میانه‌ی این کارها خودت را ببینی، سعی کن کم‌حرفی کنی و از خودت بیش از حد درشت و عیان نشان ندهی.

برداشت: برو این دام را برای پرنده‌ای دیگر بگذار، چرا که پرنده‌ای همچون عنقا آشیانه‌اش در بلندی‌هاست و به دام تو نمی‌افتد.

برداشت: کیست که بتواند به زیبایی شاهی، ارتباطی پایدار ایجاد کند؟ چون عشق همیشه با اوست و تا ابد ادامه دارد.

برداشت: دوست و نوازنده و شراب‌فروش همه یکی هستند. تصور کردن آب و گل تنها بهانه‌ای است در مسیر زندگی.

برداشت: به ما نوشیدنی بده تا با آن از این دریای نامشخص و بی‌کران عبور کنیم و به آرامش برسیم.

برداشت: وجود ما همچون معماست، و فهمیدن آن جادو و افسانه‌ای دارد.