غزل شمارهٔ ۴۰۳

برداشت: شراب قرمز و زیبایی صورت‌های دلربا را ببین، در حالی که زیبایی این افراد با آموزه‌های مذهبی آن‌ها در تضاد است.

برداشت: این بیت به نوعی به افرادی اشاره دارد که در ظاهر زیبا و جذاب به نظر می‌رسند، اما در باطن، دسیسه‌ها و نیت‌های پنهانی دارند. آن‌ها در پشت ظواهر خود، ابزارهایی برای فریب و دام‌گذاری آماده کرده‌اند، و در واقع به سراغ کسانی می‌روند که کوتاه‌دست و بی‌خبر از نیات آن‌ها هستند.

برداشت: افرادی که از کبر و غرور پر هستند، در برابر نعمت‌ها و شیرینی‌های زندگی، تواضع نمی‌کنند و نمی‌توانند زیبایی‌ها را از دید خود ببینند. آنها در خوشه‌چینی و برداشت از ثروت‌های دنیا ناتوانند.

برداشت: بهای یک نگاه نرم و دل‌ربا هزاران جان را می‌خواهد؛ این نیاز را اهل دل دارند و زیبایی‌های نازنینان را می‌بینند.

برداشت: حقوق ما را نادیده گرفت و رفت، وفاداری دوستان و همراهان را ببینید که چطور از بین رفته است.

برداشت: افتادن در چنگال عشق، تنها راه نجات من است و عقل و گیرایی کسانی که آینده را می‌بینند، این را نشان می‌دهد.

برداشت: دل حافظ از کدورت‌ها خالی می‌شود زمانی که با دوست صحبت می‌کند. این ارتباط نشان‌دهنده‌ی خلوص نیت و پاکی دل افرادی است که به صداقت و نیکی مشهورند.