غزل شمارهٔ ۳۸۶

برداشت: تو را به خدا قسم میدهم که با افراد با اسم و رسم و مقام کمتر نشست و برخاست کن و چهره ات را از مستمندان و رندان پوشیده نگاه ندار

برداشت: در این پوشش، آلودگی‌های زیادی وجود دارد، اما خوشا به حال کسانی که در لباس می‌فروشان هستند.

برداشت: در این مردم صوفی‌نما، دردی ندیدم که پاک‌کننده لذت برای دردآوران باشد.

برداشت: تو دل-sensitive هستی و نمی‌توانی بار سنگین رفتارهای عده‌ای ظاهرنما را تحمل کنی.

برداشت: وقتی تو مرا مست کرده‌ای، لطفاً زندگی‌ام را پنهان نکن. زمانی که زهر را به من می‌دهی، نگذار که از آن بنوشم.

برداشت: بیایید و از این فریب‌کاری سالوس‌ها آگاه شویم، جایی که ظرفی پر از خون دل و یک ساز شاداب را می‌بینیم.

برداشت: به احساسات و عواطف حافظ توجه کن، زیرا او در درون خود احساسی پرآشوب و طوفانی دارد.