غزل شمارهٔ ۳۲۳

برداشت: من از ناتوانی خود خجالت‌زده‌ام؛ زیر فشار مشکلاتی هستم که خودم قادر به رفع آن‌ها نیستم و این مسأله باعث شرمندگی من در برابر کسانی است که وضعیت بهتری دارند.

برداشت: اگر موی تو زنجیری بر دستم نبندد، هیچ چیزی مانع نمی‌شود که سر به دیوانگی بلند کنم.

برداشت: از چشمان من بپرس درباره وضعیت دنیا، چون من شب‌ها تا صبح ستاره‌ها را می‌شمارم.

برداشت: به خاطر این نعمت، لبه‌ی جام را می‌بوسم که مرا از اسرار زندگی آگاه کرد.

برداشت: اگر از من بپرسند که دعای می‌فروشان چه معنایی دارد، من در جواب می‌گویم که باید از حق این نعمتِ می سپاسگزاری کنم.

برداشت: من به خاطر قدرتی که دارم بسیار سپاسگزارم، زیرا توانایی آزار دادن دیگران را ندارم.

برداشت: من مانند حافظ حالتی سرمست دارم، اما به لطف آن حالتی، امیدوار و خوش‌بین هستم.