غزل شمارهٔ ۳۰۸

برداشت: صورت زیبایت مانند بهشت است و لبت مانند سنگی قیمتی است. جان و دل از شیرینی لبت سیراب شده‌اند.

برداشت: سبزپوشان دور لب تو مانند مورچه‌ها دور شیرینی جمع شده‌اند.

برداشت: چشمان تو در هر گوشه‌ای مانند من افرادی را به عشق و زیبایی خود مشغول کرده و دل‌های زیادی را به شدت تحت تأثیر قرار داده است.

برداشت: ای پروردگار، این آتش که در وجود من شعله‌ور است، همان‌طور که بر ابراهیم پیامبر نوازش کردی و او را از آتش نجات دادی، بر من نیز رحم کن و آن را خاموش ساز.

برداشت: من نمی‌توانم فرصتی پیدا کنم، ای دوستان، هرچند او زیبایی بسیار زیبا دارد.

برداشت: ما به مقصدی دور آمده‌ایم و به خاطر ناتوانی‌ام، نمی‌توانیم به آنجا برسیم. در حالی که شایستگی و امکاناتی برای رسیدن به آنجا نداریم.

برداشت: حافظ به زیبایی و قدرت عشق معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که او مانند موری که در زیر پای فیل افتاده است، به قدری تحت تأثیر این عشق قرار گرفته که قادر به مقاومت نیست. عشق معشوق او را به شدت تحت فشار قرار داده و او را در موقعیتی ناتوان و آسیب‌پذیر قرار داده است.

برداشت: ای کاش شاهِ عالم همیشه پایدار و با عزت و زیبایی زندگی کند و هر آنچه لازم است، برایش فراهم آید.