غزل شمارهٔ ۲۹۱

برداشت: اگر زندگی در این دایره ،سوختی داشته ، ما سوخت هایش را دادیم . و دوباره سوخت دادن دیگر از ما گذشته ، اول و آخر بازی ابن دایره رو گرفتیم باید از آن عبور کنیم ، کلمه باید شاه کلمه این بیت هست ، یک راه ، آن هم گذر از دایره.

برداشت: به خاطر بی‌احساسی و دردهای زیادی که تحمل می‌کنم، مانند گلی که در آتش می‌سوزد، به خودم آسیب زدم و احساساتم را تحت فشار قرار داده‌ام.

برداشت: شب گذشته از بلبل صدای دلنوازی به گوشم رسید که درختان در حال شکوفه دادن بودند و گل‌ها گوش به زنگ این آواز زیبا شده بودند.

برداشت: ای دل، شاد باش که آن دوست زودخو و تندمزاج به زودی از سرنوشت خود فرود خواهد آمد.

برداشت: اگر می‌خواهی دنیای دشوار و آسان بر تو بگذرد، از وعده‌های ناپایدار و سخنان سخت خود عبور کن.

برداشت: زمان آن فرا رسیده که از دوری تو و سوزی که در درونم دارم، به همه دارایی‌ها و زندگی‌ام آتش بیفکنم.

برداشت: ای حافظ، اگر به آرزویت رسیدی، بدان که جمشید نیز همیشه به تخت سلطنت خود دسترسی نداشت.