غزل شمارهٔ ۲۸۶

برداشت: شب گذشته، شخصی با من به طور مخفیانه صحبت کرد و گفت که نباید رازهای مربوط به فروش شراب را از شما پنهان کرد.

برداشت: به خودت فشار نیاور و در کارهایت راحت‌تر عمل کن، زیرا دنیا با کسانی که بیش از حد سخت‌کوش هستند، به طرز دشواری برخورد می‌کند.

برداشت: در یک زمان، جامی به من دادند که شعاع نور آن باعث شد زهره، ستاره زیبا، به رقص درآید و نوازندگان هم آهنگی شاداب می‌خواندند و می‌گفتند نوش.

برداشت: مانند جام می با خون دل لبی خندان داشته باش نه مانند ساز چنگ به محض کوچک ترین اشارت ناله ات گوش آسمان را کر کند

برداشت: تا زمانی که با این راز آشنا نشوی، پیامی را نمی‌شنوی. تنها کسی که به این اسرار دسترسی دارد، می‌تواند آن را درک کند.

برداشت: ای پسر، به نصیحت توجه کن و در مورد مسائل دنیوی ناراحت نباش. من به تو چیزی باارزش و زیبا می‌گویم، اگر توانایی درک و فهم آن را داری.

برداشت: در محیط عشق، نمی‌توان به حرف‌زدن و شنیدن اکتفا کرد؛ زیرا در آنجا فقط باید با تمام وجود و حواس به عشق توجه کرد.

برداشت: در محفل اهل علم و دانش، نیازی به خودنمایی نیست. تو یا باید با دانش خود سخن بگویی یا اگر چیزی برای گفتن نداری، بهتر است سکوت کنی.

برداشت: ای ساقی، به من شراب بده تا رندی‌ها و لطافت‌های حافظ را درک کنم، همان‌طور که آصف، صاحب قرآن، توانست عیب‌ها را بپوشاند و گناهان را ببخشد.