غزل شمارهٔ ۲۵۸

برداشت: هزار بار شکر گزارم که توانستم به آرزوی خود برسم و به خاطر صداقت و پاکی قلبم، رابطه‌ای دلنشین و صمیمی با دلم برقرار شده است.

برداشت: سَیر و سلوک کنندگان در راه حقیقت، به سختی‌ها و مشکلات دنیوی اجتناب‌ناپذیرند. دوستان عاشق چه نگران سختی‌ها و فراز و نشیب‌های زندگی هستند، چرا که عشق آن‌ها را در برابر این دشواری‌ها محافظت می‌کند.

برداشت: ارباب کینه‌: صاحب کینه‌، کسی که دشمنی و بغض در دل دارد.

برداشت: اگرچه زیبایی تو به عشق دیگران نیاز ندارد، اما من آن کسی نیستم که از این عشق و جذابیت به راحتی کناره‌گیری کنم.

برداشت: غمّاز‌: سخن‌چین‌، خبر‌کش.

برداشت: این چه فتنه‌ای بود که دست آرایشگر تقدیر به‌پا کرد؟ چه‌کسی ناز را هم‌چون سرمه بر چشمان مستش کشید؟

برداشت: به خاطر این که مجلس پرنور و شاداب است، اگر دوستت مثل شمع به تو آسیب برساند، با این‌که درد می‌کشی، باید بسوزی و تحمل کنی.

برداشت: هدف از زیبایی و جاذبه‌ی ظاهری، فقط نشان دادن حسن و زیبایی است و نیازی به زیبایی و جمال دولت محمود نیست که به زلف ایاز وابسته شود.

برداشت: ناهید‌: ستاره خنیاگر زُهره.   صَرفه‌بردن: پیشی گرفتن.   مقام‌: مرتبه‌، جایگاه || پردهٔ سرود (در موسیقی).