غزل شمارهٔ ۲۴۵

برداشت: ای طوطی باهوش و سخنگو، مواظب باش که زبانت هرگز از شیرینی حرف خالی نشود.

برداشت: سر تو سبز و دل تو شاد باد همیشه که نشان زیبا و خوشی از محبت یار را به نمایش گذاشته‌ای.

برداشت: با دوستانت به طرز اشاره‌آمیز سخن گفتی، حالا از خدا بخواه تا این راز را برایت روشن کند.

برداشت: برای ما از جام گلاب بریز، ما در رویای شیرین و خواب‌آلودیم، ای خوب بخت بیدار.

برداشت: چه رازی در این است که مطرب پرده را کنار زده است؟ که در آن حال، مست و هشیار به هم می‌رقصند.

برداشت: از آن شرابی که ساقی در لیوان می‌ریزد، حریفان نه سَر دارند و نه دستار.

برداشت: سکندر به خاطر داشتن قدرت و ثروت نمی‌تواند همه چیز را به دست آورد، زیرا دستیابی به برخی چیزها آسان نیست و نمی‌توان با زور و پول همه چیز را خرید.

برداشت: بیایید و حال کسانی را که در درد و رنج هستند بشنوید، با کلماتی کم اما معنایی عمیق.

برداشت: مجسمه‌های چینی دشمن دین و احساسات انسانی هستند. خداوندا، از تو می‌خواهم که دل و عقیده‌ام را حفظ کنی.

برداشت: به پنهان‌کاران از رازهای مستی نگو، و داستان جان را بر دیوار نگذارش.

برداشت: به برکت و لطف حکومت منصور، حافظ در سرایش شعرها نامدار و مشهور شد.

برداشت: خداوند به جای بندگان خود، برتری و مقام بالایی قرار داده است. ای خدا، آن‌ها را از آسیب‌ها و خطرات محفوظ بدار.