غزل شمارهٔ ۲۳۴

برداشت: زمانی که آفتابِ می، از سمت مشرق پیاله طلوع کند، از باغِ زیبایی ساقی هزاران لاله خواهد رویید.

برداشت: نسیم در سر گل کلاهی از سنبل را می‌شکند و وقتی که بوی آن کلاه از میان چمن بلند می‌شود.

برداشت: داستان شب جدایی به آن اندازه گویای حال و احوال نیست که یک توضیح کوچک از آن بتواند به اندازه صد کتاب درک و بیانش کند.

برداشت: به خاطر شرایط دشوار زندگی و سختی‌های موجود، نمی‌توان امیدوار بود که بدون غم و اندوه، چیزی به راحتی به دست آید.

برداشت: با تلاش خود نمی‌توان به حقیقت یا هدف اصلی دست یافت، زیرا این کار بدون اجازه و مقدمه‌ای مشخص انجام می‌شود.

برداشت: اگر مانند نوح پیامبر صبر داشته باشی، در سختی‌ها و مشکلات زندگی، ممکن است آن روزهای دشوار بسر بیاید و در پایان، به چیزی ارزشمند و شیرین دست یابی.

برداشت: وقتی نسیم موهای تو می‌گذرد، از خاک قبر حافظ، صد هزار لاله می‌روید.