غزل شمارهٔ ۲۲۸

برداشت: چه اشکالی دارد اگر من از باغ تو یک میوه بچینم؟ اگر بخواهم با چراغِ تو جلویِ پای خودم را نگاه کنم، مگر چه اتفاقی می‌افتد؟

برداشت: ای خدا! اگر منی که از گرما سوخته ام، یک لحظه در زیر سایه آن سرو بلند استراحت کنم، چه اتفاقی خواهد افتاد؟

برداشت: ای انگشتریِ جمشیدِ همایون آثار! چه می‌شود اگر تصویر تو بر نقشِ نگین من بیافتد

برداشت: وقتی واعظ شهر، مهر و محبتِ شاه و پاسبان را برگزیده است، اگر من محبت و عشق یک معشوق را انتخاب کنم، چه عیبی دارد؟

برداشت: عقل و شعور من از ذهنم خارج شده است، و اگر شراب این است و این خاصیت را دارد، از قبل دیدم که در خانه ایمان و دینم چه بلایی خواهد آمد.

برداشت: عمر ارزشمندم را صرف عشق و میگساری کردم، حالا نمی‌دانم چه بهره‌ای از این کار به دست می‌آورم و چه بر سرم خواهد آمد.

برداشت: خواجه فهمید که من عاشق او هستم و چیزی نگفت. اگر حافظ هم بداند که من این گونه هستم، چه اتفاقی خواهد افتاد؟