غزل شمارهٔ ۲۰۵

برداشت: تا وقتی که از میخانه و نوشیدن شراب خبری باشد، سرنوشت ما مانند خاکی خواهد بود که در راه زرتشت افتاده است.

برداشت: پیروی از زرتشت کامل از ابتدا در ضمیر من بوده و همچنان خواهد بود. این پیر فرزانه می تواند حضرت زرتشت باشد که در واژه هم پیشوا و رهنمای موبدان زرتشتی ست.

برداشت: وقتی از کنار قبر ما عبور می‌کنی، با اراده و نیت درست عبور کن، زیرا این مکان در آینده مورد توجه و زیارت اهل دل و عاشقان دنیا قرار خواهد گرفت.

برداشت: ای زاهد خودپسند، دور شو. چرا که راز این پرده از نظر من و تو پنهان است و همیشه پنهان خواهد ماند.

برداشت: عاشق من که همچون یک تیر بر قلب‌ها می‌زند، امروز به خارج از خانه‌اش رفت. حالا باید ببینیم بعد از او، خونِ اشک‌هایی که از چشمانم می‌ریزد، از کدام دل خواهد بود.

برداشت: چشمانم در آن لحظه که از عشق تو سر بر خاک می‌گذارم، تا روز قیامت، بی‌وقفه نگران تو خواهد بود.

برداشت: اگر بخت حافظ به این شکل یاری کند، موهای محبوب در اختیار دیگران خواهد بود.