غزل شمارهٔ ۱۹۱

برداشت: ان چه کسیست که از روی بخشش بامن وفادار باشد و در پاسخ بد رفتاری هاي من برای لحظه ای مرا دریابد و جوابم را با نیکویی بدهد؟ (از خطایم بگذرد)

برداشت: ابتدا با آواز و نی زدن برایم پیغام بفرستد وسپس  در کنارم مي بنوشد و وفادار باشد

برداشت: افسرده و خسته شده ام از کسی که دوستش دارم ، هنوز مرا به آرزویم نرسانده اما  نمی‌توانم از او ناامید شوم، شاید روزی عاشقانه بادلم مهربان شود

برداشت: گفتم تا با تو هستم گره ای از کارم باز نشده و وبه آرزویی نرسیده ام.گفت اين خواست من بوده که در کارت گره بیفتد و به خواسته ات نرسی

برداشت: شخصی که لباس نرم و لطیفی به تن دارد و خوابی تند و پرخاشگر دارد، از عشق و احساسات عمیق بی‌خبر است. بگو که نشانه‌ای از شوق و شادی وجود دارد تا او به حالت غفلت و بی‌خود شدن بیفتد.

برداشت: من به عنوان یک فرد فقیر و بی‌هویت، کمک گرفتن از یک سلطان دشوار است. چگونه می‌تواند کسی که به زندگی پنهانی و لذت‌های خود مشغول است، به من که در دنیای عادی زندگی می‌کنم، یاری رساند؟

برداشت: از آن موهای پرپیچ و تاب، آسان است اگر ببینم ظلم و ستمی که از بند و زنجیرش ناشی می‌شود، چه غمی دارم وقتی هر کس بتواند به نوعی مکارانه عمل کند؟

برداشت: غم‌های زیادی بر من آمدند و چون یاری از سرنوشت می‌طلبم، امیدوارم که فخر دین، عبدالصمد، بتواند به من کمک کند و از اندوهم بکاهد.

برداشت: با نگاه جذاب و دلربای او، حافظ به او نزدیک نشو، زیرا آن چهره‌ی زیبا و فریبنده‌اش، بسیاری از کارها را به طرز ماهرانه‌ای انجام می‌دهد.