غزل شمارهٔ ۱۸۶

برداشت: اگر می‌فروش نیازهای حاضران را برآورده کند، خداوند گناهان را می‌بخشد و calamities را دور می‌کند.

برداشت: ای ساقی، نوشیدنی را در جام انصاف بریز تا گدا و نیازمندان غیرت و شرف را از یاد نبرند، زیرا زندگی پر از مشکلات و بلاهاست.

برداشت: به درستی اگر کسی با وفا به وعده‌هایش عمل کند، می‌تواند نوید آزادی و رهایی از غم‌ها را به ارمغان آورد.

برداشت: اگر در زندگی سختی پیش بیاید یا راحتی بیابی، ای حکیم، نمی‌توانی نسبت به دیگران برخورد کنی، چون این‌ها همگی از خداوند ناشی می‌شوند.

برداشت: در جایی که عقل و دانش وجود ندارد، چرا باید انسان‌های نادان و کم‌فهم، نظر و دخالت کنند؟

برداشت: بشنوید و لذت ببرید، زیرا هیچ‌کس بدون سرنوشت خود نمی‌میرد و کسی که این آهنگ را نمی‌خواند، به اشتباه می‌افتد.

برداشت: ما را که درد عشق و مشکلات ناشی از نشئگی کشت، یا وصال دوست یا شراب خالص می‌تواند درمان کند.

برداشت: حیات و وجود حافظ به عشق و شوق می‌گذرد و او در دلش آرزوی تجدید حیات دارد. او به درستی می‌خواهد بگوید که آیا عیسی، که می‌تواند جان ما را زنده کند، کجاست تا به ما دیوانه‌گی عشق را ببخشد؟