غزل شمارهٔ ۱۶۳

برداشت: گل بدون چهره محبوب زیبا نیست و بهار بدون شراب هم خوشایند نیست.

برداشت: چمن و باغی که در آن گل‌های زیبا نباشد، خوشحال‌کننده نخواهد بود.

برداشت: رقصیدن درخت و زیبایی گل، بدون صدای هزاران خوشی، دل‌انگیز و لذت‌بخش نخواهد بود.

برداشت: با محبوب شیرین‌لب و زیبا بدون بوسه و در آغوشی، حال خوشی نخواهد بود.

برداشت: هر چه که به دست عقل و تفکر طراحی شود، جز زیبایی‌های حقیقی، ارزش چندانی ندارد.

برداشت: حافظ می‌گوید که جان، ارزشی کم‌اهمیت و ناچیز دارد و برای فدای آن در راه چیزهایی که واقعا با ارزش نیستند، نباید تلاش کرد.