غزل شمارهٔ ۱۵۶

برداشت: هیچ‌کس به زیبایی، اخلاق خوب و وفای ما مثل یار ما نمی‌رسد و در این گفته، نمی‌توانی کار و ویژگی‌های ما را انکار کنی.

برداشت: هرچند افرادی زیبا و جذاب در حال جلب توجه هستند، اما هیچ‌کس به زیبایی و دلربایی محبوب ما نخواهد رسید.

برداشت: به خاطر عهدی که از گذشته داریم، هیچ‌کس نمی‌تواند به یار وفادار و راستین ما نزدیک شود و رازهای ما را درک کند.

برداشت: هزاران تصویر و نقش زیبا می‌تواند از هنر و خلاقیت دیگران ایجاد شود، اما هیچ کدام به زیبایی و دلنشینی تصویر محبوب ما نخواهد بود.

برداشت: در بازار موجودات و دنیا، هزاران چیز ارزشمند و قابل خرید و فروش وجود دارد، اما هیچکدام به ارزش و اعتبار وجودی معشوق ما نمی‌رسند.

برداشت: افسوس بر عمر ما که به سرعت سپری شد و طوری رفتند که حتی نشانی از آنها به دیار ما نرسید.

برداشت: ای دل، از رنج و آزار حسودان ناراحت نباش و با دلگرمی زندگی کن، زیرا بدی به خاطر امید ما به سراغ‌مان نخواهد آمد.

برداشت: چنان زندگی کن که اگر روزی مُردی و اجزای وجودت جزو خاک شد و در راهی ریخته شد ، حتی غباری که از آن خاک بلند میشود ، دل کسی را آزرده نکند

برداشت: دوست من حافظ به شدت نگران است که داستان غم‌انگیز او هرگز به گوش پادشاهای خوشبخت نرسد.