خسروا گویِ فلک در خَمِ چوگان تو باد
ساحتِ کون و مکان عرصهٔ میدانِ تو باد
این شعر بیانگر عظمت و قدرت یک شخصیت برجسته است. شاعر با استفاده از تمثیلهایی مانند "خم چوگان" و "پرچم"، او را به عنوان کسی معرفی میکند که در میدان زندگی سلطنت و فرمانروایی دارد. صفات نیکو و جذاب این شخصیت، مانند "زلف خاتون ظفر" و "عقل کل"، نشاندهندهی مقام بلند او در عالم است. شعر به این نکته اشاره دارد که نه تنها موجودات زنده، بلکه تمام هستی تحت فرمان او قرار دارد و عظمت او تمامی جنبههای عالم را دربرمیگیرد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
خسروا گویِ فلک در خَمِ چوگان تو باد
ساحتِ کون و مکان عرصهٔ میدانِ تو باد
زلفِ خاتونِ ظفر شیفتهٔ پرچم توست
دیدهٔ فتحِ ابد عاشقِ جولانِ تو باد
ای که انشاءِ عطارد صفتِ شوکتِ توست
عقل کل چاکرِ طُغراکشِ دیوانِ تو باد
طِیرهٔ جلوهٔ طوبی قدِ چون سروِ تو شد
غیرتِ خُلدِ بَرین ساحتِ بُستانِ تو باد
نه به تنها حَیَوانات و نَباتات و جَماد
هر چه در عالمِ امر است به فرمانِ تو باد