تَنَت به نازِ طبیبان نیازمند مباد
وجود نازکت آزردهٔ گزند مباد
این شعر به خواست سلامتی و زیبایی شاعر و اهمیت آنها در زندگی اشاره میکند. شاعر از خدا میخواهد که وجود نازنین و لطیف او آسیب نبیند و سلامت او باعث سلامت همه جهان باشد. او بر این باور است که زیبایی ظاهری و باطنی فرد از وضع سلامت او ناشی میشود و نمیخواهد که هیچ آسیبی به او برسد. همچنین، شاعر به خزان و بدبینی دیگران اشاره کرده و دعا میکند که همیشه در محیطی امن و پر از زیبایی باشد. در نهایت، او به دنبال شفای حقیقی از کلام حکیمانه و پرخاصیت حافظ است و امیدوار است که نیازی به درمانهای ظاهری نداشته باشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
تَنَت به نازِ طبیبان نیازمند مباد
وجود نازکت آزردهٔ گزند مباد
سلامتِ همه آفاق در سلامتِ توست
به هیچ عارضه شخصِ تو دردمند مباد
جمالِ صورت و معنی ز امنِ صحتِ توست
که ظاهرت دُژَم و باطنت نَژَند مباد
در این چمن چو درآید خزان به یغمایی
رهش به سروِ سهی قامتِ بلند مباد
در آن بساط که حُسن تو جلوه آغازد
مجالِ طعنهٔ بدبین و بدپسند مباد
هر آن که رویِ چو ماهت به چشمِ بد بیند
بر آتشِ تو به جز جانِ او سپند مباد
شفا ز گفتهٔ شِکَّرفِشانِ حافظ جوی
که حاجتت به عِلاجِ گلاب و قند مباد