غزل شمارهٔ ۴۱

برداشت: اگرچه نوشیدن شراب خوشحالی می‌آورد و بادی که عطر گل را به همراه دارد دلپذیر است، اما به صدای ساز نباید شراب نوشید چون مأموران و نگهبانان سخت‌گیر هستند.

برداشت: اگر دوست و همصحبتی پیدا کردی، از او بهره ببر و عقل را در نظر داشته باش، زیرا زمانه پر از فتنه و آشفتگی است.

برداشت: پیاله را در آستینِ پر زرق و برق خود پنهان کن، زیرا همچون چشمی که در ظرف شراب وجود دارد، دنیای کنونی خطرناک و خونریز است.

برداشت: بیا بگذاریم که با اشک‌هایمان لباس‌هایمان را از شراب بشوییم، چون اکنون زمان پرهیز و احتیاط است.

برداشت: {استاد محمدزاده} در زیر آسمان واژگون به دنبال خوشی نباش زیرا حتی شراب گوارا هم طعم شراب ناخالص میدهد

برداشت: آسمان بر فراز، گویی در حال جشن و شادی است و خون‌هایی که ریخته می‌شود، تکه‌هایی از تاج و نشانه‌های بزرگی و شکوه پادشاهی پرویز را به یاد می‌آورد.

برداشت: عراق و فارس را با شعر زیبا و دلنشین حافظ به دست آوردی، حالا زمان آن رسیده که به بغداد بیایی و تبریز را نیز ببینی.