غزل شمارهٔ ۲۱

برداشت: دل و ایمان من به خاطر معشوق دچار مشکلاتی شده است. معشوق به من ایراد می‌گیرد و می‌گوید با ما نباش، چون از تو آسایش به دست نیامد.

برداشت: آیا شنیدی که در این مهمانی، لحظه‌ای خوش و شاد زندگی کرد؟ که در پایان گفتگو، پشیمانی به سراغش نیامد.

برداشت: اگر شمع به خاطر لب‌های خندان تو، در شب‌ها برای عشاق تو از خود لاف بزند و ادعا کند که به قدری زیبا هستی که ارزشش را دارد، نشان می‌دهد که تا چه حد عشق تو بر سایرین تأثیر می‌گذارد.

برداشت: در باغ، نسیم بهار با حمایت از زیبایی و قامت گل و سرو، به آرامی وزید.

برداشت: تو با حالت مست و بی‌خبریت از کنار ما گذشتی و باعث شدی که اهل عالم بالا، به تماشای تو، اضطراب و شلوغی قیامت را حس کنند.

برداشت: به خاطر شرمی که داشت، سرو زیبای مغرور نتوانست به سمت تو حرکت کند و از زیبایی قد و قامت تو تحت تاثیر قرار گرفت.

برداشت: حافظ می‌گوید این لباس روحانی را رها کن، اگر میخواهی جانت را نجات دهی . چرا که شعله‌ آتش از این لباس ظاهری و فریبنده برخاسته است.