قطعه شمارهٔ ۳۳

برداشت: ای ساقی از آن باده که اکسیر زندگانی است بیاور تا تن خاکی مرا جاودان کنی.

برداشت: به گردش جام باده چشم دوخته‌ام‌ و برای گرفتن جام، جان بر کف دست گذاشته‌ام زیرا تا جان بر کف نگذاری جامی از آن باده نمی‌گیری؛ به سر خواجه قسم!

برداشت: از نسیم و بادی که در چمن می‌وزد همچون گل دامن‌افشانی مکن زیرا قصد جان‌بازی در پای تو را دارم.

برداشت: ای نوازنده، با آهنگ‌های زیبا به وصف آن ماه بپرداز که در زیبایی رقیب و هم‌تا ندارد. (مثانی و مثالث اصطلاحات موسیقی هستند)