قطعه شمارهٔ ۳۲

برداشت: ای بزرگوار دادگر و دلیر، تو همچون دریاآورنده‌ی کمالات و هنرهای گوناگون هستی. جلال تو به واقع برتر از هر چیزی است.

برداشت: همه جا را فرا گرفت و در همه سوی‌ها گشایش پیدا کرد نام نیک مسعود و آوازهٔ پادشاهی او.

برداشت: شاید بگوید که حال و روز من را کسی از عالم غیب می‌داند، چرا که روزهای روشن من به اندازه شب‌های تاریکم نبود.

برداشت: در سه سال، همه چیزهایی که جمع کردم، از مقام و ثروت، به یک لحظه از من گرفته شد، مثل این که سرنوشت همه را در یک حرکت نابود کرد.

برداشت: شب گذشته در خواب دیدم که صبحگاه، به تازگی به اصطبل اسب شجاعی رسیده‌ام و در اینجا چیزی پنهان وجود دارد.

برداشت: گوشه‌ای از صبح، اسب من در کنار علف می‌خورد و به من می‌گوید که آیا مرا می‌شناسی؟

برداشت: من نمی‌دانم این خواب چیست و چه معنایی دارد. تو بگو که من در درک این موضوع بی‌خبرم.