قطعات

قطعه شمارهٔ ۲۷

سرودهٔ حافظ
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

به گوش جان رهی منهیی ندا در داد

ز حضرت احدی لا اله الّا الله

۲

که ای عزیز! کسی را که خواری‌ست نصیب

حقیقت آن که نیابد به زور منصب و جاه

۳

به آب زمزم و کوثر سفید نتوان کرد

گلیم بخت کسی را که بافتند سیاه

بازگشت به سروده‌های حافظ