ساقیا پیمانه پر کن زانکه صاحب مجلست
آرزو میبخشد و اسرار میدارد نگاه
دربارهٔ این سروده
این شعر درباره لذایذ زندگی و مهمانی است. شاعر به ساقی (آورندهی شراب) میگوید که پیمانه را پر کند، چرا که در این مجلس، آرزوها برآورده میشود و رازها حفظ میگردد. به جنتی اشاره میکند که در آن عیش و نوش است و گناهی نوشته نمیشود. دوستداران و حریفان خوب در کنار هم هستند و فضایی از شادی و رقص وجود دارد. شاعر تشویق میکند که از لذتها بهرهمند شوند، زیرا این لحظات بهتر از هر چیزی است و از ساقی میخواهد که ساغر بیشتری بیاورد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
جنّت نقد است اینجا عیش و عشرت تازه کن
زانکه در جنّت خدا بر بنده ننویسد گناه
دوستداران دوستکامند و حریفان باادب
پیشکاران نیکنام و صفنشینان نیکخواه
ساز چنگ، آهنگِ عشرت، صحن مجلس، جایِ رقص
خالِ جانان، دانهٔ دل، زلفِ ساقی، دام راه
دور از این بهتر نباشد ساقیا عشرت گزین
حال از این خوشتر نباشد حافظا ساغر بخواه