قطعه شمارهٔ ۱۸

در این اشعار به تأثیرات معنوی و روحی لقمه‌ای که صوفی می‌خورد اشاره شده است. از یک حبه‌ی سبز که به راحتی و با روحی سبک مصرف شود، سخن گفته می‌شود که می‌تواند به سی مرغ پرواز کرد. همچنین، لقمه‌ای که به صوفی معرفت می‌دهد، می‌تواند یک ذره از آن باعث مستی و شادی شود، به گونه‌ای که یک دانه به صد سی مرغ تبدیل می‌شود. این شعر به عمق و تأثیرات دنیای عرفانی و روحانی غذایی که مصرف می‌شود، پرداخته است.