قطعه شمارهٔ ۱۷

برداشت: من از کتاب آداب و رفتار، نشانه‌ای از وفا و بخشش را برای تو می‌خوانم.

برداشت: هر کسی که با جفا و رفتار ناپسند تو را آسیب بزند، مانند معدن با ارزشی است که می‌تواند طلا و زیورآلات ببخشد.

برداشت: اگر درختی سایه‌افکن باشی، هر کسی که به تو سنگی پرتاب کند، میوه‌ات را می‌دهد.

برداشت: از صدف، یادآوری کن که هر که بر تو تسلط پیدا کند، می‌تواند جواهری از بخشش را به دست آورد.