قطعه شمارهٔ ۱

در این شعر از شاعر، به فرد توصیه می‌شود که ابتدا خود را بررسی کند و از خود بپرسد که نیک و بد او چیست. به او یادآوری می‌شود که نیازی به شخص دیگری برای قضاوت ندارد. همچنین به اهمیت تقوای الهی اشاره می‌شود و اینکه هر که تقوای خدا را پیشه کند، خداوند روزی‌اش را از جایی که انتظار ندارد، فراهم می‌کند.