رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۲

سرودهٔ حافظ
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

گر همچو من افتادهٔ این دام شوی

ای بس که خراب باده و جام شوی

۲

ما عاشق و رند و مست و عالَم‌سوزیم

با ما منشین اگر نه بدنام شوی

بازگشت به سروده‌های حافظ