رباعی شمارهٔ ۳۷

در این شعر، شاعر به اندیشه و تفکر اشاره می‌کند و می‌گوید که نباید زیاد به افکار منفی اهمیت داد. او تأکید می‌کند که باید به دل خود آرامش بدهیم و بر صبر تکیه کنیم. همچنین، او اشاره می‌کند که صبر و دل، همچون خون و اندیشه، بسیار نازک و شکننده هستند و نباید به راحتی فراموش شوند. در نهایت، شاعر تشویق می‌کند که از افکار منفی دوری کنیم و به خوشبختی و آرامش دل بپردازیم.