ای باد! حدیثِ من نهانش میگو
سِرّ دل من به صد زبانش میگو
در این ابیات، شاعر از باد درخواست میکند که رازهای درونش را به کسانی بگوید. او میخواهد که این صحبتها به گونهای باشد که احساس ناخرسندی نکند و بین سخنها، معانی عمیقتری نهفته باشد. شاعر به نوعی دلتنگی و نیاز به بیان احساساتش اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ای باد! حدیثِ من نهانش میگو
سِرّ دل من به صد زبانش میگو
میگو نه بِدانسان که ملالش گیرد
میگو سخنی و در میانش میگو