رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۴

سرودهٔ حافظ
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

چشمت که فسون و رنگ می‌بارد از او

افسوس که تیر جنگ می‌بارد از او

۲

بس زود ملول گشتی از هم‌نفَسان

آه از دل تو که سنگ می‌بارد از او

بازگشت به سروده‌های حافظ