ای شَرمزده غنچهی مَستور از تو
حیران و خِجِل، نرگسِ مَخمور از تو
دربارهٔ این سروده
در این شعر، غنچهای شرمنده و نرگسی حیران از زیبایی و جذابیت محبوب سخن میگوید. شاعر به این نکته اشاره میکند که هیچ گلی نمیتواند با محبوب مقایسه شود، زیرا او زیبایی و درخششی دارد که از نور ماه نشأت میگیرد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گُل با تو برابری کجا یارَد کرد؟
کـاو نور زِ مَه دارد و مَه نور از تو!