چون باده ز غم چه بایَدَت جوشیدن
با لشگر غم چه بایدت کوشیدن
دربارهٔ این سروده
در این اشعار، شاعر به این نکته اشاره میکند که در برابر غم و مشکلات، نوشیدن باده میتواند راهی برای فراموشی و تسکین باشد. او همچنین به زیبایی لبان محبوبش اشاره میکند و میگوید که با در دست داشتن ساغر، به دور از غم، بهتر است از این می نوشید. در کل، متن به تمایل انسان به لذت و شادی در برابر اندوه اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
سبز است لبت، ساغر از او دور مدار
می بر لب سبزه، خوش بوَد نوشیدن