چشم تو که سِحرِ بابِل است استادش
یا رب که فسونها برواد از یادش
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعر به زیبایی چشم و گوش معشوقهاش اشاره میکند. او چشم معشوق را به سحر بابل تشبیه کرده و از خداوند میخواهد که جادوی آن را از یاد نبرد. همچنین گوش معشوق را که در زیبایی معشوق حلقه کرده، به حافظ تعلق میدهد و امیدوار است این زیبایی در اشعار حافظ جاویدان بماند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
آن گوش که حلقه کرد در گوش جمال
آویزهٔ دُرّ ز نظم حافظ بادش