رباعی شمارهٔ ۲۱

این شعر به بیان احساسات عاشقانه و درد دل می‌پردازد. شاعر از یار خود می‌خواهد که او را نرنجاند و به خستگی‌های دل عاشقان توجه کند. او از صوفی نیز می‌خواهد که با دانایی خود درباره‌ی راه‌رفتگان، از رندان نکته‌ای بیشتر بیان نکند و به احساسات آن‌ها احترام بگذارد. در کل، شعر بر اهمیت توجه به دل شکسته‌ها و حساسیت‌های عاشقی تأکید دارد.