خوبانِ جهان، صید توان کرد به زَر
خوش خوش بَر از ایشان بتوان خورد به زَر
دربارهٔ این سروده
این ابیات از شعر به زیبایی اشاره به ارزشمندی و زیبایی "خوبان" یا انسانهای زیبا دارند. بیان میکند که این خوبان میتوانند دیگران را به دام خود بکشانند و از آنها بهرهمند شوند. همچنین به نرگس، که نماد زیبایی و جذابیت است، اشاره میکند و میگوید که حتی او نیز تحت تأثیر این زیبایی و ثروت قرار میگیرد. در کل، این شعر به قدرت و تأثیر زیبایی در جهان اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
نرگس که کُلَهدارِ جهان است، ببین
کاو نیز، چگونه سَر درآورد به زَر