از چرخ به هر گونه همی دار امید
وز گردش روزگار میلرز چو بید
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعر از ناامیدی و ناپایداری زندگی میگوید. او به چرخ فلک و تغییرات زندگی اشاره دارد و احساس میکند که با گذر زمان دچار لرزش و تزلزل میشود. همچنین، از سیاه بودن موی خود در گذشته یاد میکند و تعجب میکند که چرا اکنون رنگ مویش سفید شده است، به نوعی از گذر عمر و تغییرات طبیعی آن شکایت دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گفتی که «پس از سیاه رنگی نبُوَد»
پس موی سیاه من چرا گشت سفید؟