رباعی شمارهٔ ۱۴

برداشت: وقتی که غنچه گل می‌شکفد و همچون ساقی جام در دست می‌گیرد و نرگس نیز به‌قصد باده‌نوشی پیاله در دست می‌گیرد

برداشت: خوشبخت کسی است که مانند حباب که بادش خالی می‌شود، غرور را با باده و مستی از سر خالی کند و در میخانه به‌رقص درآید. (سراندازی یعنی عمل سر انداختن که در پایکوبی و رقص و در اوج شادی انجام می‌دهند)