گفتم که لبت، گفت لبم آب حیات
گفتم دهنت، گفت زهی حبّ نبات
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به زیبایی و طراوت معشوق اشاره میکند. او از لبه معشوق به آب حیات و از دهانش به شیرینی نبات میگوید. همچنین، اشارهای به سخنان حافظ دارد و در پایان با بیان اینکه شادی در گفتار لطیفهگویان است، به دعا و صلوات ختم میکند. به طور کلی، شعر به عشق و زیبایی معشوق میپردازد و فضایی شاداب و معنوی ایجاد میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گفتم سخن تو، گفت حافظ گفتا
شادیِ همه لطیفهگویان صلوات