بر گیر شراب طربانگیز و بیا
پنهان ز رقیب سفله بستیز و بیا
دربارهٔ این سروده
در این شعر شاعر از مخاطب دعوت میکند که شراب شادیبخش را بیفکند و با او بیاید. او همچنین تاکید میکند که به سخن دشمنان گوش نکند و به جای نشستن و انتظار، باید حرکت کند و به جمع آنها بپیوندد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
مشنو سخن خصم که بنشین و مرو
بشنو ز من این نکته که برخیز و بیا