اشعار منتسب

شمارهٔ ۱۱۱ - رباعی

سرودهٔ حافظ
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

ای رای تو صحرای امل پیمودن

تا چند بر آفتاب گل اندودن

۲

گر در دهن شیر شوی بهر طمع

آخر نه شکار کور خواهی بودن

بازگشت به سروده‌های حافظ