اشعار منتسب

شمارهٔ ۱۰۳ - رباعی

سرودهٔ حافظ
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

ای هر نفسی نهاده بر کف ساغر

عیبی نبود ز دوستان یاد آور

۲

ما را می لعل نیست جز در دیده

می را که تو در پیاله داری می‌خور

بازگشت به سروده‌های حافظ