مثنوی (الا ای آهوی وحشی)

برداشت: ای آهوی وحشی! کجایی؟ من با تو ارتباط و دوستی زیادی دارم.

برداشت: دو نفر که هر کدام تنها و بی‌کس هستند، در شرایطی سرگردان و نگران به انتظار نشسته‌اند، به طوری که در جلو و پشت خود کمین کرده‌اند.

برداشت: بهتر است بیاییم و حال یکدیگر را بپرسیم و اگر توانستیم، هدف و آرزوهای مشترک‌مان را نیز بشناسیم.

برداشت: این دشت پر از آشفتگی، جایی برای چرا و خوشی ندارد.

برداشت: به دوستان بگویید که چه کسی خواهد آمد؛ رفیقی که تنها و بی‌کس‌هاست، و یاری برای کسانی که در تنهایی به سر می‌برند.

برداشت: اگر خضرِ نیکو و مبارک از سمت نیکویی و خوشبینی‌اش ظاهر شود، کاری انجام می‌شود و گشایش‌هایی به وجود می‌آید.

برداشت: آیا زمان وفا و عشق فرا رسیده که من این نشانه را می‌بینم که "مرا به تنهایی رها نکنید"?

برداشت: همیشه به یاد آن مرد دانا هستم و هرگز فراموشش نخواهم کرد.

برداشت: روزی در سرزمینی به لطف او، فردی رند و خوش‌نشین به راه رفتن مشغول بود.

برداشت: ای مسافر، چه چیزی در کیسه‌ات داری؟ اگر چیزی برای بخشیدن داری، لطفاً دامی بگذار.

برداشت: او پاسخ داد که من نعمتی دارم، اما هدف من شکار سیمرغ است.

برداشت: گفت وقتی که نتوانی نشانه‌ای از او پیدا کنی، بدان که او از ما دور است و برای خودش جایی ندارد.

برداشت: وقتی آن سرو زیبا به سمت کاروان رفت، مانند شاخه‌ی سرو بر افراشته‌ای که در پی مشاهده و مراقبت است.

برداشت: به من شراب بده و پای گل را در دست بگیر، اما فراموش نکن که در دنیای پرهیاهو غافل نشوی.

برداشت: تو در کنار یک سر چشمه هستی و در کنار جویی، با خود در ارتباطی و احساساتی را در دل داری.

برداشت: من به چه چیزی احتیاج دارم که این ساز بتواند به خوبی آن را به تصویر بکشد، در حالی که خورشید، مظهر ثروت و ظرفیت خود را در دست دارد؟

برداشت: به یاد کسانی که رفته‌اند و دوستانی که هم‌نظری دارند، با باران بهاری همراه شوید.

برداشت: تیغ جدایی به قدری بی‌رحمانه فرود آمد که انگار خود جدایی هم با کسی آشنا نبوده است.

برداشت: وقتی که به خاطر مشکلات و ناراحتی‌ها، اشک‌هایت مثل آب روان جاری می‌شود، به یاد داشته باش که می‌توانی از دل کمک و بخشش بخواهی.

برداشت: دوستان قدیمی با یکدیگر بی‌مروت رفتار نکردند و مسلمانان نیز به رفتار خداوند متعال توجه داشته باشند.

برداشت: آیا کسی مانند خضر می‌تواند او را به مقصد برساند که در این مسیر تنهاست؟

برداشت: به زیبایی و ارزش درونی چیزها توجه کن و از ظاهر آن‌ها عبور کن، زیرا آنچه که درخورد توجه و شهرت است، در حیات واقعی خویش نخواهد ماند.

برداشت: وقتی من با قلم ظاهرا ماهی می کشم، تو تفسیر .. ن والقم .. را از این تصویر دریافت کن. در عرفان آب به معنای آگاهی و ماهی نشانه ی جوینده ی آگاهی ست که بدون آن مرده است. حافظ با قلم شعر خود ، ماهی جویای آگاهی را تصویر می کند و از اشعارش تو می توانی تفسیر ن والقلم را درک کنی

برداشت: من روح و ذهن خود را با هم ترکیب کردم و از این ترکیب، بذری را کاشتم که حاصل آن، میوه‌هایی خواهد بود.

برداشت: خوشحالی و شادابی در این ترکیب به وضوح دیده می‌شود، زیرا این شعر زیبا و عمیق، جان و essence اجزای آن را به خوبی نمایان می‌کند.

برداشت: بیا و از خوشبویی امیدت، عطر جان را همیشه خوشبو کن.

برداشت: این فانتزی و زیبایی از زینت حوریان است، نه از آهو که از انسان‌ها بیزار است.

برداشت: دوستان، ارزش یکدیگر را بشناسید زیرا وقتی که اهمیت یکدیگر را درک کنید، نیازی به حفظ کردن سخنان نیست.

برداشت: عوامل و نصیحت‌ها به ما یادآوری می‌کنند که جدایی و دوری همیشه در انتظار ماست و باید مواظب آن باشیم.