شمارهٔ ۳۶۲

برداشت: سرنوشت و خوشی و بدی در طول شب و روز تحت تأثیر یکدیگر قرار نمی‌گیرند و نمی‌توان به راحتی آن‌ها را یکی دانست.

برداشت: ماه مانند یک شیرینی نقره‌ای است و اگرچه زهرش خطرناک است، اما هیچ کس به دنبال آن نمی‌رود.

برداشت: امروز همه‌ چیز به خاطر وجود یوسف است و هیچ چیز جز او شایسته نیست.

برداشت: این فرد بزرگ و محترم به خاطر مقام و ارتباطش، از زحمت کشیدن برای بدست آوردن درآمد نمی‌گذرد.

برداشت: در این وضعیت سخت و دشوار، هیچ چیزی نمی‌تواند انگیزه یا شور و شوق را به وجود آورد.

برداشت: داور در ظلم ورزیدن زیاده‌روی می‌کند، اما هیچ‌کس نمی‌تواند این میزان اسراف‌کننده را تحمل کند.

برداشت: از پیامبر به سوی او رفت و نور او را با خود برد. نور دین من هرگز خاموش نمی‌شود.

برداشت: بغداد در دور کوه قرار دارد و در آنجا قاضی‌ای با تفکرات فلسفی وجود ندارد.

برداشت: از تفکرات عمیق بگذر، زیرا گاهی صرف هزینه و تلاش برای فهم آنها، نتیجه‌ای نمی‌دهد و به عمق مطلب نمی‌رسد.

برداشت: اینجا سمرقند نیست، بلکه بغداد است و ارزش او با چیزی که به نظر می‌رسد نمی‌توان سنجید.

برداشت: نگاه کن، تا زمانی که سکهٔ شاهانه با دست خط خوش نوشته می‌شود، تنها در صفی از آن نمی‌توان دید.

برداشت: زیبایی و شکوه عروس سبا تنها به کار فردی چون آصف می‌خورد و افراد دیگر در این زمینه نمی‌توانند موفق شوند.

برداشت: رفتن با کسانی که بخشنده‌اند بهتر است تا اینکه با افرادی که بخیل هستند هم‌پیمان شوی.

برداشت: این جمله به این معناست که در نهایت باید نسبت به تأثیرات و ویژگی‌های عمل به طور عادلانه و منصفانه نظر داد. به طور کلی می‌گوید که نمی‌توان بدون توجه به خاصیت‌ها و ویژگی‌های یک عمل، آن را قضاوت کرد.