صبح کرم و وفا فرو شد
خاقانی ازین دو جنس کم جوی
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به مرور صبح و اهمیت دو ویژگی مهم یعنی "کرم" و "وفا" میپردازد. او از خاقانی به عنوان یک نمونه اشاره میکند و پیشنهاد میدهد که از روی کرم طلبی نکرده و نسبت به ویژگی وفا نیز بیتوجه نباشد. در انتها، او بر اهمیت یادآوری و گرامیداشت این دو ویژگی تأکید میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
پای طلب از کرم فرو بند
دست از صفت وفا فرو شوی
شو تعزیت کرم همی دار
رو مرثیهٔ وفا همی گوی