شمارهٔ ۳۳۵ - در حماسه و مدح خود

برداشت: من شاعر بی‌پناهی هستم و دنیای معانی برای من مانند سفره‌ای است که باید از آن میوه‌ها و فهم‌ها را برداشت کنم. در این سفره، عناصر ادب و فرهنگ مانند عنصری و رودکی جای دارند و من از این منابع بهره‌مند می‌شوم.

برداشت: زمانی که انسان زنده و فعال است، باعث می‌شود که نام او با تازگی و شکوه همراه باشد، همانند مال گرانبهایی که در دست فردی شریف است. اما آرزوی من به خاطر کمبودها و محدودیت‌ها افزایش می‌یابد و به نوعی خود را در تنگنا احساس می‌کنم.

برداشت: او گفت که من در میانه روز هستم، اما حال و وضع من مثل نیمه شب است. مانند یک هندوی مجروح که تیرش به هدف نشسته است.

برداشت: در کنار این زن پیر، هیچ مردی قوی و شجاع وجود ندارد. همه‌ی افراد اطرافش مانند کودکان هستند و من هرگز خودم را به آن‌ها شبیه نمی‌کنم.

برداشت: بلبل کوچک من که بسیار می‌خورد، محبت و مهربانی می‌کند. در هنر، من از او کمتر نیستم و در این زمینه، کم نمی‌گذارم.

برداشت: پرنده‌ای که در عالم پرواز بزرگ‌تر از همه است، اما از نظر قامت کوچک‌تر به نظر می‌رسد. این پرنده، بیشترین توانایی را در پرواز دارد و از دیگران متمایز است.

برداشت: تا کی بگویی که من همچون گل هستم و دارای جواهرات گرانبها؟ من همچون نسیم می‌گذرم تا تو هم مانند گل بشکنی و زیبایی‌ات را نمایان کنی.

برداشت: اگر بخواهم عذر بیاورم، چون تو اهل فضل و راستگویی هستی، چگونه می‌توانی از تلخی و بدی رنج ببری و در عین حال، خوشبختی را درک کنی؟ آیا فردی که درک صحیح ندارد، می‌تواند به خوشی دست یابد؟

برداشت: سرنوشت پادشاهان بر اساس شانس و اقبال است و فلک نیز به نوعی در این امر دخالت دارد. من و دوستانم به دنبال شانس خوب و اقبال روشن هستیم.

برداشت: ای تو بر روی پرچم من، کشنده هر بیگانه، و ای تو ای قباد، نشانه‌ای از قدرت سرکوبگر هر مزدکی.

برداشت: جعفر صادق مانند جعفر برمک به بخشش معروف است و با هنر هاشمی و کرم برمکی، شناخته می‌شود.