شمارهٔ ۳۲۶

برداشت: اگر معزی و جاحظ در زمان من وجود داشتند، به خاطر هنرشان در نظم و نثر، به طور قطع در خدمت من بودند.

برداشت: این بیت به نوعی به مقایسه و ارتباط بین دو حالت اشاره دارد. در اینجا به دو نوع رفتار یا ویژگی افراد اشاره می‌شود: یک دسته که شجاعت و وضوحی مشابه نور خورشید را دارند و دسته دیگر که در دوری و کم‌حوصلگی مانند کسانی هستند که از قلم و دوات به دور مانده‌اند. به عبارتی، افراد باید به سمت روشنایی و شجاعت بروند تا از تاریکی و دوری فاصله بگیرند.

برداشت: من به کمک قدرت و ثروت فریب نمی‌خورم، چون وزیران که خود به فخر و ثروت می‌بالند. اگر تو هم اختیار و قدرت داشتی، این‌طور نمی‌بود.

برداشت: اگر در آسمان وزارت، ستاره‌ها هنر باشند، امروز وزارت و هنر در میان من شمارش می‌شوند.